Geneza Rodziny Bł. Edmunda Bojanowskiego sięga roku 1995, kiedy to odbywająca się wówczas we Wrocławiu XIX Kapituła Generalna Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej (ABMV) postanowiła nawiązać więź duchową ze świeckimi, zachęcając do współpracy ze zgromadzeniem w duchu swego charyzmatu.
Wspólnota powstała z potrzeby serca zaprzyjaźnionej grupy osób pielgrzymujących do dalekiej Medjugorie. Pielgrzymki w to niezwykłe miejsce organizowała p. Danuta Woroniecka, która gorliwą modlitwą, głęboką wiary postawą, zamiłowaniem do śpiewu przy akompaniamencie gitary rozbudziła chęć organizowania spotkań po pielgrzymkowych.
Kim są Dzieci Maryi? Wspólnota Dzieci Maryi jest to grupa, której historia związana jest z objawieniami Najświętszej Maryi Panny Siostrze Katarzynie Laboure ze Zgromadzenia Sióstr św. Wincentego a Paulo. W roku 1835 s. Katarzyna oświadczyła swemu spowiednikowi, że życzeniem Maryi jest, by młode dziewczęta poświęcały Jej więcej czasu. W wyniku tego powstało Stowarzyszenie Dzieci Maryi, a widocznym znakiem przynależności do wspólnoty stał się cudowny medalik, którego wzór otrzymała od Maryi s. Katarzyna.
Liturgiczna Służba Ołtarza (potocznie zwana ministranturą) jest jedną z najważniejszych grup działających przy parafii. Celem przynależności do tej Wspólnoty jest przede wszystkim pogłębienie osobistej więzi z Chrystusem, jak również lepsze rozumienie i przeżywanie liturgii Kościoła. Ministranci pomagają także w celebracjach Eucharystii, nabożeństw oraz niejednokrotnie włączają się w różnego typu inicjatywy powstające wokół parafii.
Małżeństwo należy do podstawowych rzeczywistości wspólnotowego życia ludzkiego. Jest niezbędnym fundamentem rodziny. W odniesieniu do ludzi ochrzczonych związek małżeński ma charakter sakramentu.
Sakrament Namaszczenia Chorych udzielany jest przede wszystkim osobom znajdującym się w ciężkiej chorobie lub w niebezpieczeństwie śmierci.
W sakramencie pokuty i pojednania Bóg przebacza grzechy popełnione po chrzcie świętym, przez rozgrzeszenie kapłańskie. Sakrament ten nazywany jest także: sakramentem nawrócenia, spowiedzią święta, sakramentem pojednania.
Chrystus ustanowił Eucharystię podczas Ostatniej Wieczerzy, gdy wziął chleb, dzięki czynił, połamał go i podał uczniom, mówiąc: „To jest Ciało moje, które za was będzie wydane; czyńcie to na moją pamiątkę”. Po Wieczerzy powiedział nad kielichem: „Ten kielich, to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana (Łk 22, 19-20).
Chrzest jako pierwszy sakrament nowego Przymierza jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą wprowadzającą do życia w Duchu i otwierającą dostęp do następnych sakramentów.
Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego.